Boeken

Availability:

Uitverkocht


Delen!

Boeken online kopen?

Samenvatting

Oorsprong is het nieuwe boek van Dan Brown, de populairste thrillerschrijver ter wereld. In Oorsprong houdt Robert Langdon zich bezig met de vragen: Waar komen wij vandaan en waar gaan wij naartoe? Het verhaal speelt zich af in Spanje: Madrid, Barcelona, Bilbao en Sevilla en zit vol moderne kunst, innovatieve technologie, codes, religie, geschiedenis en architectuur.



Bekijk op bol.com

1.00

Uitverkocht

Aan Verlanglijst toevoegen
Aan Verlanglijst toevoegen

Boeken online kopen? Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen

proloog

Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen klik direct op de onderstaande link als u een boek wilt kopen of dit goed boek. Geniet alvast van deze proloog van Dan Brown

boeken online kopen dan brown oorsprongTerwijl de oude tandradlocomotief zich langs de duizelingwekkende
helling omhoogklauwde, bekeek Edmond Kirsch de grillige bergtop
boven hem. Het massieve stenen klooster in de verte was in een steile
wand gebouwd en leek in de ruimte te zweven, alsof het op magische
wijze was vastgemaakt aan de verticale klif.
Dit tijdloze heiligdom in het Spaanse Catalonië had meer dan vier
eeuwen weerstand geboden aan de nimmer aflatende zwaartekracht
en was nooit afgeweken van zijn oorspronkelijke doel om de bewoners
af te zonderen van de moderne wereld.
Wel ironisch dat ze nu de eersten zullen zijn die de waarheid te
horen krijgen, dacht Kirsch, en hij vroeg zich af hoe ze zouden reageren.
Historisch gezien waren mannen van God de gevaarlijkste op de
wereld, vooral als hun goden werden bedreigd. En ik sta op het punt
een vlammende speer in een wespennest te smijten.
Toen de trein de top had bereikt, zag Kirsch een eenzame gestalte
op het perron staan. De verweerde, broodmagere man droeg traditionele
katholieke kledij: een paarse soutane en een wit koorhemd, en
een zucchetta op zijn hoofd. Kirsch herkende het magere gezicht van
zijn gastheer van de foto’s en werd verrast door de adrenaline die opeens
door zijn aderen stroomde.
Valdespino komt me persoonlijk begroeten.
Aartsbisschop Antonio Valdespino was een belangrijk man in Spanje:
hij was niet alleen een vertrouwde vriend en raadgever van de koning,
maar bovendien een van de meest uitgesproken en invloedrijke voorvechters
van het behoud van de conservatieve katholieke waarden en
traditionele politieke normen.
‘Edmond Kirsch, neem ik aan?’ zei de bisschop met gedragen stem
toen Kirsch uitstapte.
‘Dat ben ik.’ Kirsch glimlachte toen hij de benige hand van zijn gast-

Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen!

Bekijk op bol.com

11
heer schudde. ‘Bisschop Valdespino, ik dank u omdat u deze ontmoeting
mogelijk hebt gemaakt.’
‘Ik moet ú bedanken voor uw verzoek.’ De stem van de bisschop
was krachtiger dan Kirsch had verwacht, helder en doordringend als
een klok. ‘Het komt niet vaak voor dat we worden geraadpleegd door
wetenschappers, en zeker niet door zo’n vooraanstaand wetenschapper
als u. Deze kant uit, alstublieft.’
Toen Valdespino Kirsch meenam over het perron, rukte de koude
bergwind aan zijn soutane.
‘Ik moet bekennen dat u er anders uitziet dan ik me had voorgesteld,’
zei Valdespino. ‘Ik verwachtte een wetenschapper, maar u bent
heel…’ Hij wierp een enigszins afkeurende blik op het strak gesneden
Kiton k50-pak en de Barker-schoenen van struisvogelleer van zijn
gast. ‘“Hip” is het woord, geloof ik?’
Kirsch glimlachte beleefd. Het woord ‘hip’ is al eeuwen uit de
mode.
‘Ik ben gespecialiseerd in speltheorie en computermodellen.’
‘Dus u maakt computerspelletjes voor kinderen?’
Kirsch voelde dat de bisschop zich wilde voordoen als een onwetende
zonderling. Hij wist dat Valdespino angstaanjagend goed op de
hoogte was van de technologie en anderen vaak waarschuwde voor de
gevaren ervan. ‘Nee, de speltheorie is een tak van wiskunde die patronen
bestudeert om voorspellingen te doen.’
‘Ach ja, ik geloof dat ik ergens heb gelezen dat u een aantal jaren
geleden de Europese monetaire crisis hebt voorspeld. En toen niemand
luisterde, hebt u de boel gered door een computerprogramma te bedenken
dat de eu heeft doen opstaan uit de dood. Hoe luidde dat beroemde
citaat ook alweer? “Ik ben met mijn drieëndertig jaar even
oud als Jezus bij zijn wederopstanding.”’
Kirsch trok een lelijk gezicht. ‘Een slechte analogie, monseigneur.
Ik was nog jong.’
‘Jong?’ De bisschop grinnikte. ‘En hoe oud bent u nu? Veertig misschien?’
‘Ik ben net veertig geworden.’
De oude man glimlachte, terwijl de sterke wind aan zijn soutane
bleef rukken. ‘Het was de bedoeling dat de zachtmoedigen de aarde

Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen

Bekijk op bol.com

dan brown oorsprong

12
zouden beërven, maar in plaats daarvan is die in het bezit gekomen
van de jeugd, van de technisch ingestelde jongelui die liever naar
beeldschermen kijken dan naar hun ziel. Ik moet toegeven dat ik me
nooit heb kunnen indenken dat ik de jongeman zou ontmoeten die de
aanval leidt. Ze noemen u een profeet, weet u dat?’
‘In dit geval geen bijster goede, monseigneur,’ antwoordde Kirsch.
‘Toen ik vroeg of ik u en uw collega’s privé zou kunnen spreken,
schatte ik de kans dat u op mijn verzoek zou ingaan op slechts twintig
procent.’
‘Zoals ik mijn collega’s heb verteld, kan de gelovige altijd zijn voordeel
doen met het aanhoren van niet-gelovigen. Als we de stem van
de duivel horen, krijgen we meer waardering voor de stem van God.’
De oude man glimlachte. ‘Ik maak uiteraard een grapje. Vergeef een
oude man zijn gevoel voor humor. Mijn filters werken soms niet meer
zo goed.’
Bij die woorden gebaarde bisschop Valdespino naar het pad voor
hen. ‘De anderen verwachten ons. Deze kant op, alstublieft.’
Kirsch keek even naar hun bestemming, een enorme citadel van
grijze steen aan de rand van een steile klip die honderden meters afdaalde
naar het weelderige tapijt van de beboste uitlopers. Kirsch
kreeg een beetje last van hoogtevrees, dus wendde hij zijn blik af van
het ravijn, volgde de bisschop over het ongelijke bergpad en dacht aan
de ophanden zijnde bespreking.
Kirsch had een gesprek aangevraagd met drie vooraanstaande religieuze
leiders, die hier een conferentie hadden bijgewoond.
Het Parlement van Wereldreligies.
Sinds 1893 kwamen om de paar jaar honderden spirituele leiders
van bijna dertig wereldreligies op steeds een andere plek bijeen om de
dialoog aan te gaan. De deelnemers vormden een brede schakering aan
invloedrijke christelijke priesters, joodse rabbi’s en islamitische moellahs,
aangevuld met hindoeïstische pandits, boeddhistische bhikkhu’s,
jaina’s, sikhs en anderen.
Het doel van de conferentie was ‘om de harmonie tussen de wereldreligies
te bevorderen, bruggen te bouwen tussen de diverse spirituele
overtuigingen en de overeenkomsten tussen alle geloven te vieren’.
Een nobel doel, dacht Kirsch, hoewel hij het zag als een zinloze

Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen

Bekijk op bol.com

13
exercitie, een betekenisloze zoektocht naar willekeurige overeenkomsten
in een wirwar van oude verdichtsels, fabels en mythen.
Terwijl bisschop Valdespino hem voorging over het pad, keek Kirsch
naar beneden en dacht sardonisch: Mozes beklom een berg om het
woord van God te aanvaarden, en ik beklim een berg om het tegendeel
te doen.
Kirsch had zichzelf voorgehouden dat het een ethische verplichting
was om deze berg te beklimmen, maar hij wist dat er een flinke dosis
hoogmoed ten grondslag lag aan zijn bezoek. Hij keek er gretig naar
uit om tegenover deze geestelijken te zitten en hen op de hoogte te
stellen van hun ophanden zijnde ondergang.
Jullie hebben lang genoeg bepaald wat onze waarheid is.
‘Ik heb uw cv bekeken,’ zei de bisschop opeens met een zijdelingse
blik op Kirsch. ‘Ik zie dat u hebt gestudeerd aan de Harvard-universiteit.’
‘Dat klopt, ja.’
‘Aha. Ik heb onlangs gelezen dat zich onder de eerstejaarsstudenten
voor het eerst in de geschiedenis van Harvard meer atheïsten en agnostici
bevinden dan aanhangers van enige religie. Dat is een veelzeggend
feit, meneer Kirsch.’
Wat kan ik zeggen, de studenten worden steeds slimmer, had
Kirsch het liefst geantwoord.
De wind nam toe toen ze bij het oude stenen bouwwerk aankwamen.
In de zwak verlichte ingang van het gebouw hing een zware geur
van brandende wierook. De twee mannen liepen kriskras door een
doolhof van donkere gangen en Kirsch’ ogen hadden moeite zich aan
te passen terwijl hij zijn gastheer volgde. Ten slotte kwamen ze bij
een ongewoon kleine houten deur. De bisschop klopte, bukte en ging
naar binnen, en maakte zijn gast duidelijk dat hij moest volgen.
Een beetje onzeker stapte Kirsch over de drempel.
Hij bevond zich in een rechthoekige kamer, waarvan de hoge wanden
schuilgingen achter oude, in leer gebonden boekwerken. Haaks
op de muren stonden vrijstaande boekenkasten, als een soort ribben,
afgewisseld met gietijzeren radiatoren die bonkten en sisten, waardoor
het vreemde gevoel ontstond dat de ruimte leefde. Kirsch keek
omhoog naar de rijkversierde balustrades van de gang die om de verdieping
heen liep en wist meteen waar hij was.

dan brown boek oorsprong artwork

Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen

Bekijk op bol.com

14
De beroemde bibliotheek van Montserrat. Het verbaasde hem dat
hij hier was toegelaten. Deze heilige ruimte moest unieke, zeldzame
teksten huisvesten, die alleen toegankelijk waren voor de monniken
die hun leven hadden gewijd aan God en afgezonderd hier op de berg
woonden.
‘U vroeg om discretie,’ zei de bisschop. ‘Dit is de meest besloten
ruimte die we hebben. Er worden maar weinig buitenstaanders toegelaten.’
‘Een groot voorrecht. Dank u.’
Kirsch volgde de bisschop naar een grote houten tafel, waaraan
twee oudere mannen zaten te wachten. De man aan de linkerkant zag
er afgeleefd uit en had vermoeide ogen en een klitterige witte baard.
Hij droeg een gekreukt zwart pak, een wit overhemd en een gleufhoed.
‘Dit is rabbi Jehoeda Köves,’ zei de bisschop. ‘Hij is een vooraanstaand
joods filosoof die veel heeft geschreven over de kabbalistische
kosmologie.’
Kirsch schudde rabbi Köves beleefd de hand. ‘Het is een eer u te
ontmoeten, meneer. Ik heb uw boeken over de kabbala gelezen. Ik
kan niet zeggen dat ik ze begreep, maar ik heb ze gelezen.’
Köves neeg vriendelijk en depte met zijn zakdoek zijn waterige ogen.
‘En dit,’ ging de bisschop verder, en hij gebaarde naar de andere
man, ‘is de gerespecteerde oelama Syed al-Fadl.’
De eerbiedwaardige islamist stond op en glimlachte breed. Hij was
klein en gezet en had een joviaal gezicht, dat niet leek te passen bij
zijn donkere, doordringende ogen. Hij was gekleed in een simpele
witte thobe. ‘Meneer Kirsch, ik heb uw voorspellingen over de toekomst
van de mens gelezen. Ik kan niet zeggen dat ik het ermee eens
ben, maar ik heb ze gelezen.’
Kirsch glimlachte beleefd en schudde de man de hand.
‘En dit is onze gast, Edmond Kirsch,’ zei de bisschop tot besluit
tegen zijn twee collega’s. ‘Zoals u weet, staat hij in hoog aanzien als
computerwetenschapper, speltheoreticus en uitvinder en is hij een
soort profeet in de technologische wereld. Gezien zijn achtergrond
heb ik me verbaasd over zijn verzoek ons drieën te mogen toespreken.
Daarom zal ik het aan meneer Kirsch overlaten om uit te leggen wat
hij hier komt doen.’

Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen

Bekijk op bol.com
15
Met die woorden ging bisschop Valdespino naast zijn twee collega’s
zitten, vouwde zijn handen en keek afwachtend naar Kirsch op. De
drie mannen zaten als een tribunaal tegenover hem, zodat er eerder
een sfeer ontstond van een inquisitie dan van een vriendschappelijk
gesprek tussen wetenschappers. De bisschop had niet eens een stoel
voor hem klaargezet, zag Kirsch nu.
Kirsch was meer verbaasd dan geïntimideerd toen hij de drie oude
mannen bekeek. Dus dit is de heilige drie-eenheid waar ik om heb
gevraagd. De drie wijze mannen.
Hij nam even de tijd om te laten zien dat hij niet onder de indruk
was en liep naar het raam om naar het adembenemende uitzicht te
kijken. In de diepe vallei strekte zich een zonovergoten lappendeken
van oud boerenland uit, tot aan de verweerde pieken van de Collserola.
Kilometers daarachter, ergens boven de Balearische Zee, ontstond een
dreigende wolkenbank aan de horizon.
Hoe toepasselijk, vond Kirsch, denkend aan de turbulentie die hij
straks zou veroorzaken in deze ruimte en in de wereld als geheel.
‘Heren,’ begon hij, en hij draaide zich abrupt naar hen om. ‘Ik geloof
dat bisschop Valdespino al aan u heeft doorgegeven dat ik u om geheimhouding
verzoek. Voor we verdergaan, wil ik duidelijk gesteld
hebben dat wat ik met u ga delen strikt vertrouwelijk moet blijven.
Eigenlijk vraag ik u te zweren dat u hierover zult zwijgen. Bent u daartoe
bereid?’
De drie mannen knikten, maar Kirsch wist dat het eigenlijk overbodig
was. Ze zullen deze informatie in de doofpot willen stoppen, niet
openbaar maken.
‘Ik ben hier vandaag,’ ging Kirsch verder, ‘omdat ik een wetenschappelijke
ontdekking heb gedaan die u volgens mij zal verbazen. Ik ben
hier al vele jaren mee bezig, in de hoop antwoord te krijgen op twee
van de meest fundamentele vragen binnen de menselijke ervaring.
Nu ik in mijn opzet ben geslaagd, ben ik naar u toe gekomen omdat
ik van mening ben dat deze informatie een enorme impact zal hebben
op de gelovigen van deze wereld en mogelijk een verandering teweeg
zal brengen die alleen kan worden omschreven als… ontwrichtend,
zullen we maar zeggen. Op dit moment ben ik de enige op de wereld
die beschikt over de informatie die ik met u ga delen.’
Kirsch haalde een overmaatse smartphone uit zijn jaszak, een toestel
dat hij had ontworpen en in elkaar gezet om te voldoen aan zijn
eigen unieke behoeften. Om de telefoon zat een hoes met een felgekleurd
mozaïekmotief en hij zette het toestel als een televisie voor de
drie mannen neer. Over een paar tellen zou hij een ultraveilige server
bellen, zijn wachtwoord van tweeënzestig cijfers invoeren en een presentatie
voor hen livestreamen.
‘Wat u nu gaat zien,’ zei Kirsch, ‘is een ruwe versie van een mededeling
die ik aan de wereld hoop te doen – over een maand of zo. Maar
voordat ik dat doe, wil ik het advies inwinnen van enkele van de invloedrijkste
religieuze denkers van de wereld, om inzicht te krijgen in
hoe dit nieuws zal worden ontvangen door degenen die er het meest
door worden geraakt.’
De bisschop slaakte een diepe zucht, die eerder verveeld dan bezorgd
klonk. ‘Een intrigerende inleiding, meneer Kirsch. U spreekt alsof wat
u ons zult laten zien de wereldreligies op hun grondvesten zal doen
schudden.’
Kirsch keek naar de oude ruimte vol heilige teksten. Ik zal ze niet
op hun grondvesten laten schudden. Ik zal ze verwoesten.
Hij bekeek de mannen die voor hem zaten. Wat zij niet wisten, was
dat Kirsch over drie dagen zijn presentatie openbaar wilde maken in
een verbijsterend, zorgvuldig gearrangeerd evenement. Zodra hij dat
deed, zou de hele wereld weten dat de leringen van alle religies één
ding gemeen hadden.
Ze zaten er allemaal totaal naast.

starszoo.com danbrown foto interview



Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen

Bekijk op bol.com

Professor Robert Langdon keek naar de twaalf meter hoge hond die op
het plein zat. De vacht van het dier bestond uit een levend tapijt van
gras en geurende bloemen.
Ik probeer je mooi te vinden. Echt.
Langdon bleef het dier nog even bekijken en liep toen verder over
het verhoogde wandelpad en een reeks van brede trappen, waarvan de
ongelijke treden bedoeld waren om de bezoeker uit zijn ritme te halen.
Dat is gelukt, besloot Langdon nadat hij twee keer bijna was gestruikeld.
Onder aan de trappen kwam Langdon abrupt tot stilstand en staarde
naar een massief object dat voor hem opdoemde.
Nu heb ik alles gezien.
Er rees een torenhoge zwarte spin voor hem op, waarvan de tengere
ijzeren poten een bol lijf op een hoogte van minstens negen meter
ondersteunden. Aan de onderbuik van de spin hing een eierzak van
gaas, gevuld met glazen bollen.
‘Haar naam is Maman,’ zei een stem.
Langdon keek naar beneden en zag een tengere man onder de spin
staan. Hij droeg een sherwani van zwart brokaat en had een bijna komische,
krullende Salvador Dalí-snor.
‘Ik ben Fernando,’ ging hij verder, ‘en ik heet u welkom in het museum.’
De man bekeek een verzameling naamstickers op de tafel voor
hem. ‘Mag ik uw naam, alstublieft?’
‘Natuurlijk. Robert Langdon.’
De man keek meteen weer op. ‘Ach, neem me niet kwalijk! Ik had
u niet herkend, meneer!’
Ik herken mezelf amper. Wat een opgeprikte toestand, dacht Langdon,
stijf in zijn rokkostuum en witte vest. Langdons klassieke rokkostuum
was bijna dertig jaar oud en stamde nog uit de tijd dat hij lid was

Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen

18
van de Ivy Club in Princeton, maar dankzij zijn vaste gewoonte om
dagelijks een paar baantjes te zwemmen paste het nog best goed. Hij
had zo’n haast gehad bij het inpakken dat hij de verkeerde kledinghoes
uit de kast had gegrist en zijn smoking had laten hangen.
‘Op de uitnodiging stond zwart en wit,’ zei Langdon. ‘Ik neem aan
dat een rok gepast is?’
‘Een rok is klassiek! U ziet er oogverblindend uit.’ De man haastte
zich naar hem toe en plakte zorgvuldig een naamsticker op de revers
van Langdons jas.
‘Het is een eer om u te zien, meneer,’ zei de besnorde man. ‘Dit is
ongetwijfeld niet uw eerste bezoek?’
Langdon keek tussen de spinnenpoten door naar het glanzende gebouw
voor hem. ‘Ik schaam me het te moeten zeggen, maar ik ben
hier nog nooit geweest.’
‘Werkelijk!’ De man deed alsof hij steil achteroversloeg. ‘U bent
geen liefhebber van moderne kunst?’
Langdon had altijd genoten van de uitdaging waarvoor moderne
kunst hem stelde, in het bijzonder als het om de vraag ging waarom
bepaalde stukken werden beschouwd als meesterwerken: de druipende
schilderijen van Jackson Pollock, de blikken Campbell Soup
van Andy Warhol, de simpele gekleurde rechthoeken van Mark Rothko.
Toch voelde hij zich meer op zijn gemak bij een gesprek over de
religieuze symboliek van Hieronymus Bosch of de penseelvoering van
Francisco de Goya.
‘Ik ben meer klassiek ingesteld,’ antwoordde Langdon. ‘Ik heb meer
met Da Vinci dan met De Kooning.’
‘Maar Da Vinci en De Kooning lijken zo op elkaar!’
Langdon glimlachte geduldig. ‘Kennelijk moet ik nog veel leren
over De Kooning.’
‘Dan bent u hier aan het juiste adres!’ De man maakte een weids
armgebaar naar het enorme gebouw. ‘In dit museum vindt u een van
de mooiste collecties moderne kunst op de wereld! Ik hoop dat u ervan
geniet.’
‘Dat ben ik wel van plan,’ antwoordde Langdon. ‘Ik wou alleen dat
ik wist wat ik hier kom doen.’
‘U bent niet de enige!’ De man lachte vrolijk en schudde zijn

Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen

Bekijk op bol.com

19
hoofd. ‘Uw gastheer doet heel geheimzinnig over het doel van dit
evenement. Zelfs het museumpersoneel weet niet wat er gaat gebeuren.
En dat is de helft van de pret; de wildste geruchten doen de
ronde! Er zijn een paar honderd gasten binnen – veel beroemde gezichten
– en niemand heeft enig idee wat hun vanavond te wachten
staat!’
Nu lachte Langdon. Er waren niet veel gastheren die het lef hadden
om lastminute-uitnodigingen te versturen waarin niet veel meer
stond dan: Zaterdagavond. Dit wilt u niet missen! En er waren er
nog minder die honderden vips konden overhalen alles uit hun handen
te laten vallen en naar Noord-Spanje te vliegen om aanwezig te
kunnen zijn.
Langdon liep onder de spin door, volgde het pad en keek op naar de
enorme rode banier die boven hem wapperde.
een avond met edmond kirsch
Aan zelfvertrouwen heeft het Edmond in elk geval nooit ontbroken,
dacht Langdon geamuseerd.
Een jaar of twintig geleden was de jonge Eddie Kirsch op Harvard
een van Langdons eerste studenten geweest, een computernerd met
een ragebol en een grote belangstelling voor codes. Die belangstelling
had hem naar Langdons seminar voor eerstejaars gebracht, ‘Code, geheimschrift
en de taal van symbolen’. Langdon was diep onder de indruk
geraakt van Kirsch’ geraffineerde intellect, en hoewel Kirsch de
stoffige wereld van de semiotiek uiteindelijk had ingeruild voor de
glanzende belofte van de computer, was tussen hem en Langdon een
band ontstaan die ervoor had gezorgd dat ze gedurende de twintig jaar
na Kirsch’ afstuderen contact hadden gehouden.
Inmiddels is de student de leraar voorbijgestreefd. Wat heet, lichtjaren
voorbijgestreefd, dacht Langdon.
Edmond Kirsch was inmiddels een wereldberoemde non-conformist
– miljardair, computerdeskundige, futuroloog, uitvinder en ondernemer.
Op zijn veertigste had hij een verbluffende reeks geavanceerde
technologieën voortgebracht, die grote sprongen voorwaarts
mogelijk hadden gemaakt op uiteenlopende gebieden als de robotica,

Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen

Bekijk op bol.com

20
hersenwetenschap, kunstmatige intelligentie en nanotechnologie.
En zijn accurate voorspellingen over toekomstige wetenschappelijke
doorbraken hadden de man een mystiek aura verleend.
Langdon vermoedde dat Edmonds griezelige vermogen om dingen
te voorspellen te maken had met zijn verbijsterend brede kennis van
de wereld om hem heen. Zolang als Langdon zich kon herinneren was
Edmond een onverzadigbare bibliofiel geweest, die alles las wat hem
voorhanden kwam. Langdon had nog nooit iemand meegemaakt die
zo’n passie had voor boeken en die zo goed in staat was de inhoud tot
zich te nemen.
De laatste paar jaar woonde Kirsch voornamelijk in Spanje, een
keus die hij toeschreef aan een blijvende liefde voor de ouderwetse
charme, de avant-gardistische architectuur, de excentrieke kroegen
en het ideale weer van het land.
Een keer per jaar keerde Kirsch terug naar Cambridge, Massachusetts,
om een lezing te houden in het Media Lab van het Massachusetts
Institute of Technology, en dan ging Langdon met hem eten in een
trendy nieuwe gelegenheid in Boston waar hij nog nooit van had gehoord.
In hun gesprekken kwam de technologie niet aan bod; Kirsch
wilde met Langdon alleen over kunst praten.
‘Jij bent mijn liaison met de cultuur, Robert,’ zei Kirsch vaak voor
de grap. ‘Mijn persoonlijke bachelor of arts!’
De speelse toespeling op Langdons burgerlijke staat was bijzonder
ironisch van de kant van een medevrijgezel die monogamie afschreef
als ‘een belediging van de evolutie’ en die in de loop der jaren was
gefotografeerd met een breed scala aan supermodellen.
Gezien Kirsch’ reputatie als innovator in de computerwetenschap
zou je kunnen denken dat hij een stijve technonerd was. Maar hij
was uitgegroeid tot een moderne popicoon, die zich ophield in de
kringen van de beroemdheden, zich kleedde naar de laatste mode,
luisterde naar esoterische undergroundmuziek en een brede verzameling
kostbare impressionistische en moderne kunstwerken had
aangelegd. Kirsch mailde Langdon vaak om zijn advies te vragen over
nieuwe aankopen.
En dan doet hij precies het tegenovergestelde, peinsde Langdon.
Ongeveer een jaar geleden had Kirsch Langdon verrast door hem

Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen

Bekijk op bol.com

21
niet iets over kunst te vragen, maar over God – een vreemd onderwerp
voor iemand die prat ging op zijn atheïsme. In Tiger Mama had
Kirsch Langdon bij een bord short-rib crudo uitgehoord over de basisovertuigingen
van verschillende religies en in het bijzonder over hun
zienswijze op de schepping.
Langdon gaf hem een gedegen overzicht van de verschillende versies,
van het Genesisverhaal, dat werd gedeeld door het jodendom,
het christendom en de islam, tot de hindoeïstische geschiedenis
van Brahma, de Babylonische vertelling over Mardoek en soortgelijke
mythologieën.
‘Nu ben ik toch wel benieuwd,’ zei Langdon toen ze het restaurant
verlieten. ‘Waarom heeft een futuroloog zoveel belangstelling voor
het verleden? Moet ik hieruit opmaken dat onze beroemde atheïst
eindelijk God heeft gevonden?’
Edmond lachte hartelijk. ‘Dat mocht je willen! Ik verdiep me in
de competitie, Robert.’
Langdon glimlachte. Echt iets voor hem. ‘Ach, wetenschap en
religie zijn geen vijanden, maar twee verschillende talen die hetzelfde
verhaal willen vertellen. Er is op deze wereld ruimte voor
allebei.’
Na die ontmoeting had Edmond bijna een jaar niets van zich laten
horen. Maar drie dagen geleden had Langdon opeens een FedExenvelop
ontvangen met een vliegticket, een hotelreservering en een
handgeschreven briefje van Edmond waarin hij werd aangespoord
het evenement van vanavond bij te wonen. Er stond: ‘Robert, het
zou ontzettend veel voor me betekenen als juist jij kon komen. Jouw
inzichten bij ons laatste gesprek hebben deze avond mede mogelijk
gemaakt.’
Langdon was verbaasd. Niets aan dat gesprek leek ook maar in de
verste verte relevant voor een evenement dat werd georganiseerd
door een futuroloog.
In de envelop zat ook een zwart-witafbeelding van twee gezichten
tegenover elkaar. Kirsch had een kort gedicht voor Langdon geschreven.

Boeken online kopen? wacht niet langer met boeken online kopen

Bekijk op bol.com

22
Robert,
Van aangezicht tot aangezicht
werp ik op alle vragen licht.
Edmond
Langdon glimlachte toen hij de afbeelding zag – een slimme verwijzing
naar een geschiedenis waar Langdon een paar jaar eerder bij betrokken
was geraakt. De lege ruimte tussen de twee gezichten was
eigenlijk het silhouet van een kelk of graal.
En nu stond Langdon voor dit museum, nieuwsgierig naar wat zijn
voormalige student openbaar ging maken. De panden van zijn rokkostuum
bewogen op het lichte briesje toen hij over het betonpad
langs de oever van de meanderende Nervión liep, die eens de slagader
was geweest van een welvarende industriestad.
Toen Langdon een bocht om kwam, keek hij eindelijk op naar het
enorme, glinsterende museum. Het was onmogelijk het bouwwerk in
één keer op te nemen. In plaats daarvan ging zijn blik heen en weer
over de hele lengte van de bizarre, uitgerekte vorm.
Dit gebouw breekt niet alleen de regels, het negeert ze totaal. Een
perfecte plek voor Edmond.
Het Guggenheim Museum in het Spaanse Bilbao was net een buitenaardse
hallucinatie, een wervelend samenraapsel van verwrongen
metalen vormen die bijna willekeurig tegen elkaar leken te zijn gezet.
De langgerekte, chaotische massa was gedrapeerd met meer dan dertigduizend
titaniumtegels, die glinsterden als visschubben en het geheel
een tegelijkertijd organisch en buitenaards aanzien gaven, alsof
een futuristisch monster uit het water was gekropen om zich op de
rivieroever te koesteren in de zon.
Toen het gebouw in 1997 werd onthuld, schreef The New Yorker
lovend dat de architect, Frank Gehry, ‘een fantastisch droomschip
van golvende vormen in een mantel van titanium’ had ontworpen.
Andere fans van over de hele wereld hadden het over ‘het mooiste

Boeken online kopen?

Bekijk op bol.com

23
gebouw van onze tijd’, ‘levendig en briljant’ en ‘een verbijsterende
architecturale prestatie’.
Sinds de opening van het museum waren er tientallen andere
‘deconstructivistische’ gebouwen uit de grond gestampt: de Disney
Concert Hall in Los Angeles, bmw World in München en zelfs de
nieuwe bibliotheek van Langdons eigen alma mater. Al die gebouwen
hadden een radicaal ontwerp en waren op onconventionele wijze gebouwd,
maar toch betwijfelde Langdon of er een bij was dat net zo
choquerend was als het Guggenheim in Bilbao.
Terwijl Langdon naderde, leek de betegelde gevel met elke stap te
veranderen en vanuit elke hoek een andere persoonlijkheid aan te nemen.
Nu werd de indrukwekkendste illusie van het museum zichtbaar.
Vanuit dit perspectief leek het kolossale bouwwerk letterlijk
op het water te drijven, op drift in een oneindige lagune die tegen de
buitenmuren kabbelde.
Langdon bleef even staan om zich te verwonderen over het effect en
stak toen de lagune over via de minimalistische voetbrug die zich
over het glazige wateroppervlak boog. Hij was pas halverwege toen hij
schrok van een luid gesis. Het kwam van onder zijn voeten. Hij bleef
als aan de grond genageld staan toen er een wervelende mist onder het
pad vandaan wolkte. De dikke nevel steeg om hem heen op en tuimelde
over de lagune naar het museum, waar hij de basis van het gebouw
overspoelde.
The Fog Sculpture, dacht Langdon.
Hij had gelezen over dit werk van de Japanse kunstenaar Fujiko
Nakaya. De ‘sculptuur’ was revolutionair omdat ze was opgebouwd
uit zichtbare lucht, een muur van nevel die steeds weer opdook en
vervloog, en omdat de wind en de atmosferische omstandigheden van
dag tot dag verschilden, was de sculptuur bij elke verschijning anders.
De brug hield op met sissen en Langdon zag de mist stil over de lagune
zakken, wervelend en kruipend alsof hij een eigen wil had. Het
effect was zowel etherisch als desoriënterend. Het hele museum leek
nu boven het water te zweven, gewichtloos op een wolk – als een
spookschip.
Net toen Langdon weer op weg wilde gaan, werd het stille wateroppervlak
doorbroken door een reeks kleine uitbarstingen. Donderend
als raketmotoren schoten er opeens vijf vlammende zuilen uit de
lagune naar de hemel, die de zware nevellucht doorboorden en felle
lichtflitsen over de titaniumtegels van het museum wierpen.
Langdons eigen smaak in architectuur neigde meer naar de klassieke
stijl van musea als het Louvre of het Prado, maar toen hij de
mist en de vlammen boven de lagune zag, kon hij geen geschiktere
plaats bedenken dan dit ultramoderne museum voor het evenement
van een man die gek was op kunst en innovatie en die zo’n duidelijk
beeld had van de toekomst.
Ten slotte liep Langdon door de mist naar de ingang van het museum,
een onheilspellend zwart gat in de reptielachtige structuur. Toen hij
er vlak voor stond, had Langdon het ongemakkelijke gevoel dat hij de
muil van een draak binnenging
Bekijk op bol.com

Dan brown foto

Wilt u meer meer weten en overgaan tot iets anders kopen dan vragen we u om hier te klikken

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Wees de eerste om “Boeken” te beoordelen

Informatie verkoper

  • Shopnaam: Starszoo
  • Verkoper Starszoo
  • Adres: Weena 505
    3013AL Rotterdam
  • 4.11 4.11 beoordeling from 122 beoordelingen